Tag Archives: peuters

Grote jongens

Grote jongens

Kleine jongens worden groot. Niet alleen letterlijk, met hun kledingmaat 104 en schoenmaat 27, maar ook figuurlijk. Ze krijgen een eigen mening, vooral over dingen die wij liever beslissen. Ze willen alles zelf doen, vooral dingen die voor vertraging zorgen. Ze spelen rollenspellen en praten met de wijsheid van een volwassene. Het ergste van alles; ze hebben hun papa en mama steeds een beetje minder nodig..boehoe.

Blog kleine jongens worden groot Read the rest of this entry

Van mij!

Van mij!

Duplo graafmachines van mij

Mama maakt een fout.. Ik verkoop de loopfietsjes van Senne en Quinn aan mensen die deze overdag komen ophalen. Twee paar vragende oogjes scheuren zich los van hun ineens weer favoriete speelgoed en kijkt mij smekend aan. Ze zijn er verdrietig van. En mama dus ook. Papa vindt het trouwens ook stom van mama. Ze stonden toch niet in de weg? Mannen.. Read the rest of this entry

Sinterklaas versus Kerstman

Sinterklaas versus Kerstman

Tweeling sint maarten

“Hee, zwarte Piet!!” roept Quinn als hij een grote opblaas Kerstman ziet staan bij de winkel. Zwarte Piet is een gevoelig onderwerp. Bij volwassenen. Het zal de jongens een zorg zijn welke kleur Piet heeft, als hij maar pepernoten uitdeelt. Blijkbaar zijn Sint en Piet één geheel. En aangezien Sinterklaas op de Kerstman lijkt, roep je dan; hé, zwarte Piet. “Dit is de Kerstman,” zeg ik. “De Kerstman, ja!” Ook goed. “Hee, lampjes!” roept Senne, en vervolgens zingt Quinn, “Sinte Maarte, Sinte maarte, koeien staarten.” Read the rest of this entry

De taal van ons elfenvolk

De taal van ons elfenvolk

Jongens bij de molen (Medium)

“Ik neem het elfenvolk maar even mee”, zegt Gert-Jan op een ochtend als hij de slaapkamer binnen komt. We zijn op vakantie en ik slaap uit: het is al 7.30 uur. Het elfenvolk (Senne en Quinn) komt druk babbelend binnen gewandeld. Hun (te) lange blonde haren wapperen in de loopwind. Ik kan er weinig van verstaan, uitgezonderd het “ja, ja” tussendoor. Toch hebben ze een enerverende conversatie. Dan kom ik in het vizier: “hee, mama?!”, “mama, titte! (zitten)”. De boodschap komt luid en duidelijk over. Tot zover het uitslapen. Read the rest of this entry