Vlekkeloos kamperen

Vlekkeloos kamperen

Kamperen met een tweeling

De zomervakantie is voorbij gevlogen. Het was natuurlijk geweldig. Precies zoals we gedacht hadden: Frankrijk, mooi weer, idyllisch plekje, elke dag BBQ ‘en, twee jongetjes die zich heerlijk aan de waterkant vermaken en wij ’s avond een lekker wijntje bij de tent… Nee dus. Het liep, hoe zal ik dat genuanceerd uitdrukken, niet helemaal vlekkeloos.
Het begint allemaal met de reis. We gingen naar de Dordogne, ruim 1000 kilometer verdeeld over 2 dagen in de auto. Met twee jongetjes die dat na een paar uur meer dan zat zijn. “Mama, ik wil der uit!” Mama, ik heb au billen.” Begrijpelijk. We staan uren in de file. De spelletjes, liedjes, boekjes en filmpjes zijn klaar, uit en op. We willen lekker slapen. En dus checken we in bij ons hotel, met versleten vloerbedekking, behang dat los hangt en twee 2 persoonsbedden, waarin de jongens en wij geen oog dicht doen. Ja, om 5.00 uur ’s ochtend, maar dan begint de dag in Orleans met veegmachines en containerwagens recht onder je raam..

Lachen, gieren en brullen
Het is de zure appel. Op de camping komt alles goed.. Eerlijk is eerlijk: het is een fijne camping, we hebben een prima plek en lekker weer. Maar het kamperen met eigen tent blijkt een brug te ver. De mannen gaan niet slapen. Ze moeten wennen aan de luchtbedden waar ze telkens vanaf rollen, wennen aan slaapzakken, wennen aan tentdoek en geluiden. Dus worden de hoeslakens afgehaald, ritsen geopend, kussens verwijderd, tassen uitgepakt. Lachen, gieren en.. brullen. Want er wordt ook getrokken aan armen, benen en haren. Ze streng toespreken, middagslaapje schrappen, langer ophouden, splitsen: niets helpt. En overdag is het schipperen met de energie. Op een avond haal ik om 21.30 uur Senne toch maar even uit de tent. Ik wil hem toespreken, maar ineens zit alles onder het bloed: Quinn heeft hem een bloedneus geschopt. En papa? Die is foto’s aan het maken in de omgeving.. Grommmm.

Merci
We halen andere slaapmatjes en leggen ze standaard apart in bed (we hebben maar liefst een stukje stof tussen de 2 slaapcabines). We doen overdag zoveel mogelijk leuke dingen met de mannen op en rondom de camping. Een uitstapje betekent als snel 1,5 uur in een warme auto, dat besparen we ze maar. Ze genieten van de rivier, het zwembad en ijsjes. En van de ritjes op de golfkar van de campingbaas. Quinn leert vliegensvlug woordjes als “merci!” en “bonjour”. Gecombineerd met zijn glimlach krijgt hij het voor elkaar om elke dag een rondje mee te mogen op de golfkar over de camping. Samen met Senne natuurlijk. Ze vinden het prachtig. Quinn heeft na twee keer door waar het gaspedaal zit en dat zorgt ervoor dat de golfkar bij terugkomst over het speelkleed, rakelings langs de camping stoelen zo onze tent binnen zou rijden. Gelukkig weet de campingeigenaresse de rem op tijd te vinden. “Oh pardon, c’est un accident! gilt ze. Een ongeluk? Wij weten wel beter. Van de eigenaresse mag Quinn vanaf die dag niet meer mee, dus zet hij vanaf dat moment in op de campingbaas.

De campingbaas is zeer gecharmeerd van onze tweeling. Senne en Quinn houden van opruimen en sjouwen. Als het hun uitkomt. Vlak naast onze tent liggen alle kano’s, reddingsvesten en peddels van de camping. Daar wordt eindeloos mee gespeeld en geoefend. En het wordt allemaal netjes gesorteerd weer opgeruimd. Zo maak je vrienden. Ze krijgen een grote sirop. “Merci! Merci!” zegt hij Quinn grote glimlach. De campingbaas doet ook niet meer moeilijk als we af en toe een kano lenen. Uiteindelijk gaan we voor een tochtje van twee uur stroom afwaarts. De mannen krijgen een reddingsvest en eigen peddel. Ze zijn zeer onder de indruk. Maar het allerleukste is toch het tochtje terug in de rammelende bus van de campingbaas.

Kamperen en kanoën met een tweeling

How are you?
Bij de tent aangekomen ren ik direct door naar het washok voor een handwas, want we oefenen met zindelijk worden. Met de nadruk op oefenen. Dat is dus ook niet vlekkeloos. En ik doe de afwas. De jongens willen graag helpen en dus doen we die dag samen de afwas. Dat wil zeggen: zij maken ruzie over wie de afwasborstel mag en ik probeer de theedoek uit het afwaswater te houden. Een vrouw naast ons kijkt naar het tafereel en vraagt: “Do you speak Englisch?” Dat is namelijk nog steeds uniek in Frankrijk. “Yes, i do.” “Is that a twin?” “Yes it is.” How old are the? “Three years”“And you are camping?? How are you?” Drie woordjes. Blijkbaar leest ze het antwoord aan mijn gezicht af. Ze vervolgt: “We have een twin also, this is our first time camping, they are 6 years old. Its getting better, really, 6 is better than 5, 5 is better than 4!”

Nu zijn er heus meer gezinnen met kleintjes op de camping. Maar wel vaak met vouwcaravan, vouwwagen of caravan: opgemaakte matrasjes, keukentje, makkelijker opzetten en opruimen. We begrijpen nu waarom dat handig is. Het was een enerverende ervaring, maar uiteindelijk is vakantie toch bedoeld om een beetje uit te rusten. Is niet helemaal gelukt. Volgend jaar geen 1000 kilometer en geen tent meer. Wat dan wel? Ik heb een plan..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>