Van mij!

Van mij!

Duplo graafmachines van mij

Mama maakt een fout.. Ik verkoop de loopfietsjes van Senne en Quinn aan mensen die deze overdag komen ophalen. Twee paar vragende oogjes scheuren zich los van hun ineens weer favoriete speelgoed en kijkt mij smekend aan. Ze zijn er verdrietig van. En mama dus ook. Papa vindt het trouwens ook stom van mama. Ze stonden toch niet in de weg? Mannen..

Dit vraagt om afleiding, lees: nieuw speelgoed. Onder het logeerbed staat een mand met speelgoed. Daar bewaar ik speelgoed waarvoor de mannen nog te klein zijn en ik ruil af en toe speelgoed om. Ik pak er een dumper en een graafmachine uit die de volgende ochtend op de mannen staan te wachten. Het begon goed: stralende ogen bij het zien van de…. graafmachine. En vlak het niet uit; een dumper, grader, graafmachine en een shovel zijn hele verschillende werkvoertuigen. Moet je weten als mama van jongens. Ik heb maar 1 graafmachine en deze wordt met grof geweld en de boodschap “Nee! Van mij! Mij graafmachien, ikke mij!!” van elkaar afgepakt.

Nood breekt wetten
Na twee dagen ruzie, huilen, wachten en ruilen, moet ik concluderen dat dit niet het gewenste effect heeft. De graafmachine gaat weer naar boven totdat ik een tweede exemplaar heb gevonden. Onder het logeerbed staat ook een voorraad duplo. Bedoeld voor speciale gelegenheden, zoals verjaardag of Sinterklaas. Maar ja, nood breekt wetten. Er staat een prachtige graafmachine bij, 1 exemplaar. Al doende leert men, dus ik vind een 2e exemplaar via Marktplaats en haal die samen met Quinn op.

Daar scoor ik heel veel punten mee, ook bij papa. Want mama is zuinig en gaat echt niet alleen naar Leusden rijden voor 1 graafmachine. Het wagenpark wordt hierdoor verder uitgebreid met een vrachtwagen met oplegger, bezemwagen en betonmixer. Die gaan overigens wel door naar boven, onder het logeerbed. Ondertussen heeft papa samen met Senne het exemplaar dat we al hadden opgezocht en kunnen we eindelijk lekker gaan spelen. Met een eigen graafmachine. Opgelost.

Conflict
Totdat het volgende conflict zich aandient; de overbuurman brengt een zak met autootjes. Hij is de held van de dag. Er zit 1 bus in de tas. En omdat we afgelopen weekend voor het eerst in de bus hebben gezeten (ook voor het laatst voorlopig als het aan papa en mama ligt..) is de bus favoriet. “Van mij!” Nee, mama is niet van plan om overal 2 stuks van te regelen. Het is een kwestie van “pick your battles”. Waar gaan we in mee en waar niet?

Delen en ruilen
Dit is relatief nieuw; delen, ruilen, wachten, onderhandelen. Dat moeten ze allemaal leren. Maar of het afpakken van elkaars speelgoed altijd de goede aanleiding is voor een leermoment? Vanochtend begon het met een puzzel en vanmiddag was het een motor. Zucht. Een vriendin van mij zei laatst: “Ik reageer gewoon niet, ik grijp niet in, tenzij ze elkaars hersenen inslaan. Na 6 seconden is het gekrijs afgelopen hoor.” Mmmm. Toch ook eens proberen. Maar die smekende blik bij het zien van 1 graafmachine, daar was ik niet tegenop gewassen. Dus zitten we nu met twee verwende jongetjes, twee prachtige duplo graafmachines én vier paar glimlachen van oor tot oor (incl. papa en mama).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>