Onderbroekenlol

Onderbroekenlol

Onderbroekenlol

Als de jongens lachen, doen wij dat bijna vanzelf ook. Het werkt aanstekelijk, of het nu een glimlach, gegrinnik of een schaterlach is. En wat genieten de mannen van het leven. Ze lachen heel wat af. Papa en mama dus ook, een enkele uitzondering daar gelaten. Want eerlijk is eerlijk; we lachen niet altijd om dezelfde dingen…

Stoeien en springen
Senne en Quinn houden enorm van stoeien. Dat mag. Met papa. Want het gaat er hard aan toe. Ze nemen een aanloop en springen letterlijk op zijn buik, het liefst tegelijk. Ze klimmen via zijn rug op zijn schouders en zouden daarna nog even op zijn hoofd gaan staan. Gert-Jan steekt daar een stokje voor en de straf is kietelen. Ze schaterlachen het uit. Hoe gekker, hoe beter.

Springen is ook een favoriete bezigheid. Aangezien de wens voor een trampoline maar niet in vervulling gaat (..), is ons bed de enige optie. Dus nadat de dag op tijd is begonnen met een papfles, gaan de slaapzakken uit en verdwijnt ons lekkere warme dekbed op de grond. Zij blij, wij minder.

Beschaving..
Lachen om scheten en boeren; bij ons is dat mannenhumor. Mama heeft de jongens netjes geleerd om “pardon” te zeggen na een boer. Dat scheelt. Maar verder moet de beschaving in huize Van Dijk zich nog ontwikkelen. Blijkbaar is een scheet heel grappig, want direct daarna verschijnt er een glimlach van oor tot oor en na een “o oooh” moeten ze er om lachen. Boeren idem. Helemaal geweldig dat papa een paar boeren achter elkaar kan laten. Daar oefenen de jongens nog op.

Ook leuk is schreeuwen om het hardst. Vaak gebeurt dit aan tafel, als de “concentratie” op is en we alles om mee te gooien uit het bereik van Senne en Quinn hebben gehaald. Dan maar gillen en schreeuwen. Zoiets bouwt zich op. “Jongens, rustig”, zeg ik dan. Papa heeft een andere oplossing. Hij haalt diep adem en roept met een lage stem “aaaaaaaahhhhhh”. Heel hard. Harder dan de mannen. Ze zijn onder de indruk. Dat moet overtroffen worden. Tussen het schreeuwen door, gillen ze het uit van plezier. Ik vlucht naar de keuken om “rustig” op te ruimen.

Peuterhumor
De filmpjes van Muis zijn ook heel grappig. Zo is er een filmpje waarin Muis gaat zeilen. Onderweg waait haar hoed af, die ze weer terug krijgt van een octopus. Ze bedankt netjes door alle “poten” van de octopus te schudden. “Dankjewel.. dankjewel… dankjewel..” De jongens lagen in een deuk. Ook om Kees de krokodil, een vriendje van Muis, lachen ze graag. Bijvoorbeeld als hij heel hard moet lachen om een boekje, terwijl hij eigenlijk heel stil moet zijn. Hij zit namelijk in een bibliotheek..

Dieren zijn vaak onderwerp van peuterhumor. Ook in het echt. Ik doe de jongens een groot plezier met een bezoek aan de kinderboerderij of dierentuin. Uitgelaten rennen ze van het ene naar het andere hok. Lachend rennen ze tussen schapen door, bewonderen ze slingerende apen en grote aasgieren. Totdat de ezel begint te balken of de aap begint te krijsen. Dan is het blèren! En de rest van de dag lopen ze met een grote boog om het hok van de ezel of de aap heen.

Komisch
Wij moeten vaak lachen om dingen die verdacht dicht tegen hun humor aan liggen. Bijvoorbeeld als een 2 jarig ukkie een boer laat en vervolgens bloedserieus “pardon” zegt. Of als ze, terwijl ze heel goed kunnen klimmen, eindelijk ontdekken dat ze dan ook uit bed kunnen klimmen. Handig is anders, maar wij vonden het triomfantelijke gezicht van Quinn die ineens bij ons in de badkamer stond onbetaalbaar.

Toen we vandaag in de auto stapten zei Quinn: “ziek aan papa”(muziek aan). Gert-Jan zet een nummer op met een paar flinke uithalen. Klinkt het vanaf de achterbank: “Nie gillen, andere ziek” (niet gillen, andere muziek). Je mag immers niet gillen of schreeuwen.. Quinn en Senne apen graag onze opvoeding na. Als de één bijna in zijn brood of fruit stikt, zegt de ander “kleine tukjes”(kleine stukjes eten). En als de één loopt te piepen, zegt de ander “prate!” (praten= zeggen wat er is). En als Senne met zijn loopfiets bij ons vandaan scheurt, schreeuwt Quinn steevast “Senne! Toppe! Auto aan!”(stoppen, er kan een auto aan komen). Tot nu toe vinden wij het best komisch.

Onderbroekenlol
Inmiddels heb ik ook letterlijk onderbroekenlol; zo’n 20 peuteronderbroeken en 5 oefenonderbroeken zijn toegetreden tot de wasroutine. Quinn kreeg 2 maanden geleden interesse in het toilet en po en dus konden we starten met zindelijkheidstraining. Een fulltime baan.. Per dag was ik maar zo 3 oefenbroekjes, 2 gewone onderbroeken, 2 handdoeken (voor de bank) en 3 broeken verder. Dat hield ik twee weken vol. Maar inmiddels voelt Quinn het steeds beter aankomen. Ik ook trouwens. Hij gaat achter een stoel staan. Zegt een tijdje niets. Komt weer achter de bank vandaan en zegt dan ernstig “Senne poep!”. Dat is dan wel weer humor.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>